درمان بیماری روده تحریکپذیر با کرمهای انگلی
درمان بیماری روده تحریکپذیر با کرمهای انگلی
بیماری
رودهٔ تحریکپذیر (Inflammatory bowel disease =IBD) که شامل بیماری کراون
(Crohn) و کولیت اولسراتیو میشود، طیفی از علایم ناخوشایند مانند درد
شکم، استفراغ، اسهال، خونریزی از رکتوم، اسپاسمهای عضلانی و کرامپهای
داخلی شدید در ناحیه لگن و کاهش وزن را تجربه میکنند. علل این بیماریها
پیچیده است و هنوز به خوبی شناخته نشدهاند، اما میزان بروز IBD در مناطق
صنعتی که عفونتهای انگلی کرمی تا حد زیادی حذف و یا ریشهکن شدهاند. این
حقیقت این احتمال را تقویت کند که عفونتهای انگلی میتوانند انسان را در
برابر التهابهای روده که زمینهساز IBD هستند، حفاظت کنند (منبع: لانست). اما هیچکس نمیخواهد به کرمهای انگلی آلوده شود. نه؟
اما IBD آنقدر ناخوشایند است که تاکنون چندین کارآزمایی بالینی به صورت
آلوده کردن عمدی و داوطلبانه افراد به تریکوریس سوئیس (Trichuris suis) با
موفقیتهایی انجام شده است (منبع). با وجود این در مورد اینکه چگونه این کرمها به انسان در سرکوب علایم التهابی کمک میکنند باید هنوز روشن شوند.
میمونهای
نگهداری شده در مراکز تحقیقاتی اغلب مبتلا به اسهال مزمن و بیماری گوارشی
میشوند که بسیار شبیه کولیت اولسراتیو است. یک مقاله جدید، درمان
میمونهای مبتلا با استفاده از از کرم شلاقی انسان (تریکوریس تریکیورا) را
گزارش کرده است. در چهار میمون از ۵ میمون تحت درمان، علایم بیماری کاهش
یافت. بعد از درمان با کرم، تعداد باکتری کمتری به دیواره روده آنها متصل
بودند و پاسخ التهابی آنها به باکتریهای روده کاهش یافته بود. به علاوه
ترکیب باکتریهای روده که در میمونهای بیمار تغییر کرده بود، بعد از درمان
با کرمهای شلاقی به ترکیب فلور طبیعی نزدیک شده بود. این نتایج بیانگر
مکانیسم احتمالی است که کرمهای انگلی به واسطه آن میتوانند از طریق کاهش
پاسخ ایمنی علیه باکتریهای روده، علایم التهاب روده را بهبودی دهند.
منابع: MicrobiologyBytes و PLOS Pathogens




پزشکی
مدرن بدنبال این است که از داروهای کوچک استفاده کند؛ داروهایی که حاوی
مسکنهایی نظیر آسپرین و آنتیبیوتیکهایی نظیر پنیسیلین هستند. این
داروها طول عمر بشر را افزایش میدهند. 
سپاس کردگار بیهمتا را